Op de barricaden voor de oceaan

 

De afgelopen week was een week waarin de oceaan in Brussel centraal stond. Na twee dagen van internationale conferenties in Brussel, even iets anders. Vrijdagmiddag was het demonsteren met de Grootouders voor het Klimaat en tegen Vlaamse politici die weer eens goed dwarsliggen. Zo riep de groene schepen Isaura Calsyn in het mooie Oost-Vlaamse dorpje Eeklo op om van de demonstratie in Brussel een schooluitstapje te maken.

Dat schoot de rechtse, Vlaamse NVA-minister van onderwijs Ben Weyts, in het verkeerde keelgat. Hij zorgde er in een kortzichtige reactie voor dat dit onmogelijk werd. Vlaanderen de regio die naast Polen binnen Europa dwarsligt wat het klimaat en de Green Deal van de EU betreft, in actie. Maar dan wel weer negatief. Dwarsliggers heb je nodig bij het spoor voor een goede treinverbinding. Maar niet in de politiek als het om de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen gaat.

Gisteren hebben we de jeugd letterlijk omarmd voor Brussel-Centraal. Met zijn allen vormden de grootouders een kring om de luidruchtige jeugd. Ze zaten op de grond voor de ingang van Brussel-Centraal te kletsen en te protesteren. Geweldloos en effectief. Luid en rustig en vastberaden. Je groeit als tussen hen doorloopt om wat foto’s of een praatje te maken. Ik was trots op ze!

Dat alles onder het toeziend oog van de politie op scooters en stoere motoren. Boven ons draaide een drone overuren. Rondom ons draaiden de camera’s. Ik liep er tegen een wat gebogen, krasse en zelfbewuste grijsaard aan. Iemand net even iets ouder dan ikzelf. Met zijn 96 jaar liep hij mee omdat dit niet de wereld is die hij wil achterlaten. Een bezorgde, boze en teleurgestelde burger.

Zijn verhaal was keigoed. Zijn mening over deze belachelijke actie van Ben Weyts was zonneklaar. Hij had er geen goed woord voor over! Minister Weyts reageerde op de oproep van schepen Calsyn. Hij vond dat ze haar positie misbruikte. Tja, de pot verwijt de ketel. Hij verplichte de schooldirecties maatregelen te nemen tegen de spijbelende scholieren. Dat vind ik pas machtsmisbruik! Maar ja het zijn de geldende regels ….

Een moeder liet vrolijk zwijgend en guitig glimlachend weten dat ze een echt klimaatbeleid wil. Die tekst stond op de onderkant van een opblaasbare gifgroene krokodil. Ze stak vrolijk haar tong uit toen ik er een foto van maakte. De stemming zat er goed in. What do we want, scandeerden we; Climate justice is het antwoord. When do we want this? Now!!! En ja er is altijd een grapjes die Yesterday roept.

Het Weyts-effect was helaas wel te zien. Het zal voor verhitte discussies in vele gezinnen hebben gezorgd. Gefrustreerde scholieren gevangen in bureaucratische regeltjes van een overheid die wat het klimaat betreft, verzaakt. Een overheid die niet naar haar jeugd luistert, maar wel hun toekomst verknald. Als grootouder ben ik verontwaardigd over zoveel onbenul. Neen, ik ben woedend!

Een groepje jonge kinderen had een prachtige tekening over het thema “de oceaan# gemaakt. Eén walvis. Eens door ons bijna tot uitsterven bejaagd. Nu min of meer beschermd zwemmend in een verzurende en opwarmende zee. Een oceaan die vergiftigd wordt door ons afval. “Wordt veganist” was de boodschap. Ze lachten wat verlegen naar me toen ik hen complimenteerde met de schitterend affiche.

Een vriendelijke jonge man droeg een plakkaat met een duidelijke boodschap aan beide kanten. Die was kort en kracht: pak de vervuilende olie-industrie aan – let them pay ! – en doe iets aan de verzurende zee, heren politici! Op de afbeeldingen zag je een drietal bekende Vlaamse politici onder een ‘kwallentulband’!

Ik blijf demonsteren tot het roer om is. Sea the Future!
Prof. em. Jan Stel
Puurs-Sint-Amands
Voorzitter Sea First