Van hobbyist tot activist – interview met Dos Winkel

[:de]In zijn professionele leven was Dos Winkel een succesvol internationaal werkzaam fysiotherapeut.

Lees meerIn zijn professionele leven was Dos Winkel een succesvol internationaal werkzaam fysiotherapeut.

Lees meer

PB-Reactie op advies van de Raad voor Dierenwelzijn mbt dolfijnen in gevangenschap

[:de]In 2011 werd een werd een werkgroep opgericht binnen de Raad voor Dierenwelzijn om de bestaande standaarden over het houden van dolfijnen in gevangenschap te onderzoeken.
De werkgroep heeft inmiddels zijn werk beëindigd.

Sea First vzw, vertegenwoordigd door Dos Winkel en Planète – Vie weigerden de voorgestelde besluiten te ondertekenen . Gaia besloot om het voorgestelde compromis wél te ondertekenen . In een reactie noemde Gaia het een “eerbaar” compromis.

Sea First vzw is van mening dat – zowel het verslag als het advies van de Raad voor Dierenwelzijn eenzijdig zijn . Zij bieden een compromis aan de economische sector, geen compromis voorbestemd om het leven in gevangenschap van dolfijnen te verbeteren.

De beslissing om dolfijnen te houden in gevangenschap is complexer dan een discussie over de ruimte van het bassin. Ze moet worden aangevuld met een bespreking van ethische en educatieve orde . Deze totaalaanpak moet rekening houden met de meest recente wetenschappelijke studies over het bewustzijn , de intelligentie en het lange termijn geheugen van dolfijnen . Al deze factoren hebben invloed op hun emoties en gedrag , als individuen met een eigen persoonlijkheid .

Het is overduidelijk dat dolfijnen in gevangenschap nooit zullen genieten, zoals hun wilde soortgenoten , van de rijkdom van sociale interacties in een natuurlijke omgeving . De enige aanvaardbare vorm van gevangenschap is een natuurlijke lagune . Deze methode maakt het mogelijk om het publiek wilde walvisachtigen te laten observeren terwijl de educatieve programma’s ( die verband houden met het leven in het wild ) door wetenschappers wordt verzorgd.

Een dolfijn hoort niet thuis in een dolfinarium… hij heeft er geen ruimte , geen familie , geen toegang tot lucht en zout water, noch tot de rijkdom en diversiteit van interacties met de natuurlijke omgeving … …ook niet in een groter bassin.In 2011 werd een werd een werkgroep opgericht binnen de Raad voor Dierenwelzijn om de bestaande standaarden over het houden van dolfijnen in gevangenschap te onderzoeken.
De werkgroep heeft inmiddels zijn werk beëindigd.

Sea First vzw, vertegenwoordigd door Dos Winkel en Planète – Vie weigerden de voorgestelde besluiten te ondertekenen . Gaia besloot om het voorgestelde compromis wél te ondertekenen . In een reactie noemde Gaia het een “eerbaar” compromis.

Sea First vzw is van mening dat – zowel het verslag als het advies van de Raad voor Dierenwelzijn eenzijdig zijn . Zij bieden een compromis aan de economische sector, geen compromis voorbestemd om het leven in gevangenschap van dolfijnen te verbeteren.

De beslissing om dolfijnen te houden in gevangenschap is complexer dan een discussie over de ruimte van het bassin. Ze moet worden aangevuld met een bespreking van ethische en educatieve orde . Deze totaalaanpak moet rekening houden met de meest recente wetenschappelijke studies over het bewustzijn , de intelligentie en het lange termijn geheugen van dolfijnen . Al deze factoren hebben invloed op hun emoties en gedrag , als individuen met een eigen persoonlijkheid .

Het is overduidelijk dat dolfijnen in gevangenschap nooit zullen genieten, zoals hun wilde soortgenoten , van de rijkdom van sociale interacties in een natuurlijke omgeving . De enige aanvaardbare vorm van gevangenschap is een natuurlijke lagune . Deze methode maakt het mogelijk om het publiek wilde walvisachtigen te laten observeren terwijl de educatieve programma’s ( die verband houden met het leven in het wild ) door wetenschappers wordt verzorgd.

Een dolfijn hoort niet thuis in een dolfinarium… hij heeft er geen ruimte , geen familie , geen toegang tot lucht en zout water, noch tot de rijkdom en diversiteit van interacties met de natuurlijke omgeving … …ook niet in een groter bassin.

The ocean is broken

[:en]A Newcastle sailor’s trip across the Pacific Ocean after the Japan tsunami was frighteningly similar to a nightmare

Read more extlink

Health of oceans ‘declining fast’

[:en]The health of the world’s oceans is deteriorating even faster than had previously been thought, a report says.

Read more extlink

Oceanen in de kijker

[:de]Onze oceanen hebben het moeilijk. Daarom zet Sea First vzw de oceanen een hele dag in de kijker in het Ecohuis. Overbevissing, verzuring, en vervuiling bedreigen de zeebewoners maar evengoed de mens. Elk jaar sterven meer dan één miljoen zeevogels en honderdduizenden andere zeedieren door verstikking of door het eten van plastic.
Eigenlijk is het gek dat onze planeet Aarde heet en niet Water, want oceanen en zeeën bedekken ongeveer 70% van het aardoppervlak. Het leven is niet alleen begonnen in zee, de zee houdt ons ook in leven. De zee reguleert de temperatuur op aarde en schenkt ons zuurstof, voedsel, drinkwater en energie. Maar vandaag wordt de oceaan en zijn bewoners steeds meer bedreigd. 80% van de visbestanden wordt overbevist en door onze verhoogde CO2 uitstoot is de zee 30% zuurder geworden. Hierdoor komen hele ecosystemen onder druk te staan. Miljoenen vissen zien giftige plasticdeeltjes aan voor voedsel en zo komt dat plastic ook op ons bord terecht.

Daarom organiseren we op 3 november heel wat oceaan-activiteiten in het Ecohuis. Om mensen bewust te maken van het probleem. Dat gaat van dolfijnvertellingen en knuselwookshops voor kinderen, over films en lezingen tot een fotototentoonstelling waar de oceaan centraal staat.

U vindt het volledige programma in de bijlage.
Attachments:
Oceanen in de kijker dagprogrammaOnze oceanen hebben het moeilijk. Daarom zet Sea First vzw de oceanen een hele dag in de kijker in het Ecohuis. Overbevissing, verzuring, en vervuiling bedreigen de zeebewoners maar evengoed de mens. Elk jaar sterven meer dan één miljoen zeevogels en honderdduizenden andere zeedieren door verstikking of door het eten van plastic.
Eigenlijk is het gek dat onze planeet Aarde heet en niet Water, want oceanen en zeeën bedekken ongeveer 70% van het aardoppervlak. Het leven is niet alleen begonnen in zee, de zee houdt ons ook in leven. De zee reguleert de temperatuur op aarde en schenkt ons zuurstof, voedsel, drinkwater en energie. Maar vandaag wordt de oceaan en zijn bewoners steeds meer bedreigd. 80% van de visbestanden wordt overbevist en door onze verhoogde CO2 uitstoot is de zee 30% zuurder geworden. Hierdoor komen hele ecosystemen onder druk te staan. Miljoenen vissen zien giftige plasticdeeltjes aan voor voedsel en zo komt dat plastic ook op ons bord terecht.

Daarom organiseren we op 3 november heel wat oceaan-activiteiten in het Ecohuis. Om mensen bewust te maken van het probleem. Dat gaat van dolfijnvertellingen en knuselwookshops voor kinderen, over films en lezingen tot een fotototentoonstelling waar de oceaan centraal staat.

U vindt het volledige programma in de bijlage.
Attachments:
Oceanen in de kijker dagprogramma

Het engagement van Colruyt, 1 jaar later

[:de]In september 2012 zette Colruyt Group de eerste stappen in de verduurzaming van het visassortiment .

Lees meer.In september 2012 zette Colruyt Group de eerste stappen in de verduurzaming van het visassortiment .

Lees meer.

Een ophoping van plastic in zee, misschien wel zo groot als Europa

[:de]Het lijken vaak net kwallen, witte plastic zakjes die in zee drijven. Maar het is troep.

Lees meer.Het lijken vaak net kwallen, witte plastic zakjes die in zee drijven. Maar het is troep.

Lees meer.

Jan Jennes stapt de 100 km van Ieper tvv Sea First

[:de]Beste sympathisant, dierenliefhebber, vriend;
Ongeveer 3 jaar geleden rond deze tijd heeft men mijn linkeronderbeen moeten amputeren na een arbeidsongeval (in combinatie met de ziekte van Sudeck). Dit was voor mij en mijn gezin een zware beproeving. Zeker omdat ik een zeer sportief iemand was – van marathonlopen tot valschermspringen.
Toen ik in oktober 2010 mijn eerste proefprothese kreeg begon ik spontaan te stappen. En dat ik dit zou koppelen aan een goed doel vond ik zelf wel een goed idee.
De eerste twee jaren stapte ik al verschillende zware wandeltochten waaronder de “beruchte” dodentocht,de vierdaagse van de Ijzer, ect. En dit ten bate van Sea Shepherd. Dit jaar wou ik het doen voor Sea First ook een organisatie die me nauw aan het hart ligt daar ik sinds mijn prille jeugd gefascineerd raakte door het niet zo vanzelfsprekende leven hier op aarde. Mensen die zich hiervoor inzetten krijgen bij mij altijd de bijzondere aandacht en dat met gans mijn dierenhart. Dus besloot ik de 100 kilometer van Ieper te stappen waarbij men mij kon sponsoren per kilometer en/of een vrije gift.
Deze tocht had plaats van vrijdag 10 mei tot zondag 12 mei in het heuvelachtige en bosrijke Ieper en omstreken.

De eerste dag was de maximum afstand die je kon doen 30km dus besloot ik deze te doen. Het was een bijzonder mooie tocht bij een dreigende hemel maar daar kwam gelukkig niets uit gevallen. Zaterdag (dag twee) was het weer helemaal anders regen viel met regelmaat met bakken uit de hemel. Ik besloot 40km te doen daar ik op safe wilde spelen. De tocht ging immers door de bossen en over de verschillende bergen (heuvels) die west-vlaanderen rijk is. Erg mooi maar….. zo verradelijk en gevaarlijk met men beenprothese daar er verschillende heiligen inzitten waarbij je geen houvast hebt. Meermaals ben ik gevallen en ja ik heb ook stilletjes gevloekt maar men goede doel deed dit alles snel vergeten. Want wat moeder natuur te lijden heeft is veel pijnlijker in mijn ogen…. De tocht duurde door de omstandigheden langer dan verwacht en ik begon mij af te vragen hoever ik nog moest. Nog 10 kilometer? Dit klopte niet dacht ik dus vroeg ik aan de eerst volgende controlepost of het wel juist was. Ja hoor het klopt maar blijkbaar hadden vandalen niet beter gevonden dan de wijzers van de 40 kilometer te versteken met het resultaat dat ik 50km had gedaan ipv de voorziene 40. Voor mij geen probleem want dan kon ik het rustig aan doen op zondag. Dat deed ik dan ook de laatste dag op het dode gemak de laatste 20 kilometer van de 100 volbracht met één van mijn betere staptijden. Moe was ik niet maar voldaan zeker daar ik weer iets heb kunnen terug doen voor onze kostbare moeder natuur. De sponsoractie heeft immers 550€ opgebracht. Ik wens één ieder te bedanken die me gesteund heeft en wie weet tot volgend jaar.

Diervriendelijke groet,

JanBeste sympathisant, dierenliefhebber, vriend;
Ongeveer 3 jaar geleden rond deze tijd heeft men mijn linkeronderbeen moeten amputeren na een arbeidsongeval (in combinatie met de ziekte van Sudeck). Dit was voor mij en mijn gezin een zware beproeving. Zeker omdat ik een zeer sportief iemand was – van marathonlopen tot valschermspringen.
Toen ik in oktober 2010 mijn eerste proefprothese kreeg begon ik spontaan te stappen. En dat ik dit zou koppelen aan een goed doel vond ik zelf wel een goed idee.
De eerste twee jaren stapte ik al verschillende zware wandeltochten waaronder de “beruchte” dodentocht,de vierdaagse van de Ijzer, ect. En dit ten bate van Sea Shepherd. Dit jaar wou ik het doen voor Sea First ook een organisatie die me nauw aan het hart ligt daar ik sinds mijn prille jeugd gefascineerd raakte door het niet zo vanzelfsprekende leven hier op aarde. Mensen die zich hiervoor inzetten krijgen bij mij altijd de bijzondere aandacht en dat met gans mijn dierenhart. Dus besloot ik de 100 kilometer van Ieper te stappen waarbij men mij kon sponsoren per kilometer en/of een vrije gift.
Deze tocht had plaats van vrijdag 10 mei tot zondag 12 mei in het heuvelachtige en bosrijke Ieper en omstreken.

De eerste dag was de maximum afstand die je kon doen 30km dus besloot ik deze te doen. Het was een bijzonder mooie tocht bij een dreigende hemel maar daar kwam gelukkig niets uit gevallen. Zaterdag (dag twee) was het weer helemaal anders regen viel met regelmaat met bakken uit de hemel. Ik besloot 40km te doen daar ik op safe wilde spelen. De tocht ging immers door de bossen en over de verschillende bergen (heuvels) die west-vlaanderen rijk is. Erg mooi maar….. zo verradelijk en gevaarlijk met men beenprothese daar er verschillende heiligen inzitten waarbij je geen houvast hebt. Meermaals ben ik gevallen en ja ik heb ook stilletjes gevloekt maar men goede doel deed dit alles snel vergeten. Want wat moeder natuur te lijden heeft is veel pijnlijker in mijn ogen…. De tocht duurde door de omstandigheden langer dan verwacht en ik begon mij af te vragen hoever ik nog moest. Nog 10 kilometer? Dit klopte niet dacht ik dus vroeg ik aan de eerst volgende controlepost of het wel juist was. Ja hoor het klopt maar blijkbaar hadden vandalen niet beter gevonden dan de wijzers van de 40 kilometer te versteken met het resultaat dat ik 50km had gedaan ipv de voorziene 40. Voor mij geen probleem want dan kon ik het rustig aan doen op zondag. Dat deed ik dan ook de laatste dag op het dode gemak de laatste 20 kilometer van de 100 volbracht met één van mijn betere staptijden. Moe was ik niet maar voldaan zeker daar ik weer iets heb kunnen terug doen voor onze kostbare moeder natuur. De sponsoractie heeft immers 550€ opgebracht. Ik wens één ieder te bedanken die me gesteund heeft en wie weet tot volgend jaar.

Diervriendelijke groet,

Jan

Walvissen stranden niet meer op Canarische Eilanden sinds sonarverbod

[:de]Sinds het verbod op het gebruik van sonartoestellen bij marinemanoeuvres negen jaar geleden zijn er op de Canarische Eilanden geen massale strandingen van walvissen meer gebeurd.

Lees meerSinds het verbod op het gebruik van sonartoestellen bij marinemanoeuvres negen jaar geleden zijn er op de Canarische Eilanden geen massale strandingen van walvissen meer gebeurd.

Lees meer

Zweedse ‘dioxinezalm’ verkocht in Europa

[:de]Zweedse bedrijven hebben zalm met mogelijk te hoge concentraties dioxine geëxporteerd naar Europese landen.

Lees meerZweedse bedrijven hebben zalm met mogelijk te hoge concentraties dioxine geëxporteerd naar Europese landen.

Lees meer